page contents چه کسی پفک را اختراع کرد؟ - دانشجویان مدیریت ارومیه
X
تبلیغات
رایتل
 
دانشجویان مدیریت ارومیه
فرهیختـــگان امروز ؛ مدیـــران فردا
                                                                 
درباره وبلاگ
با سلام به وبلاگ دانشجویان مدیریت ارومیه خوش اومدید. این وبلاگ برای دانشجویان مدیریت ورودی های سال 90 ایجاد شده ولی همه می توننداز مطالبش استفاده کنند. اینجا هم مطالب علمی داریم و هم دلنوشته های دانشجوها و خیلی چیزای دیگه ...! در ضمن در مورد مطالب حتما نظر بدید ! ( بالا گوشه ی سمت راست هر مطلب ) در نظر سنجی هامونم حتمـــا شرکت کنیـــد!!! {این پایینه }
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • تعداد بازدیدکنندگان: 183703
امکانات دیگر






ساعت فلش مذهبی

جمعه 16 اسفند‌ماه سال 1392 :: 07:50 ب.ظ ::  نویسنده : sahel

چه کسی پفک را اختراع کرد؟




صدها میلیون نفر در سراسر جهان آن را از سن کودکی تا بزرگسالی خورده اند، پفک نمکی یا “چیز دودلز” نامی که “موری یوهایی” خالق آن بر رویش نهاد.
موری یوهایی که فرزند یک زوج مهاجر ترک بود در اواخر دهه ۱۹۵۰ میلادی اولین کارخانه پفک نمکی یا “چیز دودلز” را در محله برونکس نیویورک احداث نمود.
 
  
محصول او به چنان محبوبیتی دست یافت که کمپانی غول پیکر تولید تنقلات “بوردن” در آمریکا در سال ۱۹۶۵ کارخانه سازنده “چیز دودلز” موری یوهایی را از صاحبش خریداری کرد.
پفک نمکی عمدتاً با طعم پنیر در بازار عرضه می گردد. بلغور ذرت وآب در داخل دستگاهی به نام اکسترودر پف کرده و پس از عبور ازخشک کن روی آن با مخلوطی از روغن گیاهی ، پودر پنیر ویا سایر طعم دهنده های مناسب ، رنگ مجاز خوراکی ونمک پوشش داده می شود.

“چیز دودلز” در اواخر دهه ۱۹۶۰ به ایران آمد. در اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی با شکوفایی انفجار آمیز اقتصاد ایران که سرمایه گزاران خارجی و داخلی را تشویق به سرمایه گذاری در کشور کرده بود تولید “چیز دودلز” نیز به خیل عظیم محصولات تولیدی کارخانه های تازه تاسیس در ایران اضافه و نام “پفک

نمکی” از سوی شرکت “مینو” بر روی آن نهاده شد. پاکت نایلنی قرمز رنگی که پفک نمکیهای میگو مانند ترد در آن در انتظار خورده شدن نشسته بودند بخشی از خاطرات کودکی بسیاری از ایرانیان را نیز تشکیل می دهد.
موری یوهایی خالق “چیز دودلز” یا پفک نمکی در روز ۲۷ ژوئیه سال ۲۰۱۰ بدنبال ابتلا به بیماری سرطان در سن ۹۰ سالگی در منزل مجلل خود واقع در لانگ آیلند نیویورک درگذشت.
پفک یکی از تنقلاتی است که متخصصان تغذیه خوردن آن را توصیه نمی کنند، آنها معتقدند مصرف این خوراکی جلوی اشتها را می گیرد و باعث سوء تغذیه مصرف کننده می شود. آنچه در ادامه می آید گفتگو با دکتر محمد حسین عزیزی متخصص صنایع غذایی و عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس است.



  روند تهیه پفک


پفک یکی از فرآورده های حجیم شده غلات است که تولید آن در کشور به 40 سال پیش بر می گردد. این محصول از خمیر بلغور ذرت تهیه می شود.

خمیر ذرت وارد دستگاه اکسترودر می شود و در آن تحت حرارت ملایم و فشار قرار می گیرد سپس از قالب های اکسترودر خارج و هواگیری می شود و حجم پیدا می کند. البته اندازه و شکل پفک به قالب های اکسترودر بستگی دارد که می تواند دراز، خمیده، کوچک و ... باشد. فرآورده های خروجی از اکسترودر بی رنگ و بی مزه است و برای طعم و رنگ دادن به آن سسی تهیه می کنند که شامل رنگ مصنوعی، نمک، روغن، پنیر و دیگر افزودنی هاست که محصول اولیه را در آن می غلتانند.


کرانچی هم همان پفک است؟



نه! البته کرانچی هم فرآورده بلغور ذرت است اما با این تفاوت که در روغن سرخ و حجیم می شود. البته به این ماده سرخ شده می توان پوشش های مختلفی را افزود.


چرا متخصصان تغذیه و گوارش پفک را ماده ای مضر می دانند؟



در پفک از نوعی رنگ مصنوعی به نام "سان ست یلو" استفاده می شود که به گفته محققان چون مصنوعی است، می تواند مضر و خطرناک باشد. خطر دیگر سرخ شدن برخی پفک هاست. تجزیه روغن ها باعث ایجاد ترکیب مضر و سرطان زا در این محصولات می شود. مقدار زیاد نمک تجزیه شده موجود در پفک نیز باعث بروز مشکلاتی می شود و مساله آخر هم ایجاد حس سیری به دنبال مصرف پفک در کودکان است که می تواند باعث سوء تغذیه آنها شود.
برخی تولید کنندگان ادعا کرده اند به جای رنگ سان ست یلو، رنگ های طبیعی استخراج شده از گوجه فرنگی، هویج و فلفل را در محصولات خود به کار می برند. آیا می توان تمام رنگ مورد نیاز را از میوه و سبزی ها تامین و محصولی با قیمت مناسب عرضه کرد؟



قیمت رنگ های طبیعی حدود 20 برابر رنگ های مصنوعی است. اگر بخواهیم تمام رنگ مورد استفاده را از انواع طبیعی تهیه کنیم، اصلاً این میزان رنگ در دنیا موجود نیست. یعنی هیچ کارخانه ای رنگ طبیعی را به این میزان عرضه نمی کند. همچنین رنگ های طبیعی ثبات رنگ های مصنوعی را ندارند و طی نگهداری و رسیدن به سبد خرید مصرف کننده، حتماً رنگ اولیه خود را تا حدودی از دست می دهند. از طرفی طبیعی و گیاهی بودن ماده دلیل سالم بودن مطلق آن نیست. بسیاری از رنگ ها و اسانس های طبیعی هم ممکن است زیان داشته باشند. مثلاً وقتی شما هویج را می خورید، مقدار بسیار محدودی رنگ نارنجی در سلول های بافتی آن وجود دارد اما اگر قرار باشد آن رنگ را به صورت خالص به شما بدهند، عواقبی خواهد داشت. برای دریافت نتیجه مطلوب از رنگ های طبیعی، باید آنها را چند برابر رنگ های مصنوعی مصرف کرد. اگر رنگ و نمک تجزیه شده فرآورده کلاً حذف شود، می توان آن را تقریباً بی خطر دانست، البته اگر مساله روغنش هم حل شود؛ اما احتمالاً این محصول بدون رنگ و نمک خریداران زیادی نخواهد داشت.


  پفک محصولی چرپ
اگر انواع اصلی پفک را می گویید، چندان چرب نیستند زیرا روغن در تهیه سس فرآورده به کار می رود اما انواع کرانچی که در روغن سرخ می شوند، چرب اند.
منبع:هفته نامه سلامت